تغذیه سالم در بارداری؛ چه مواد غذایی باید در برنامه روزانه باشند؟
در دوران بارداری شاید بارها بشنوی که باید «برای دو نفر غذا بخوری». اما تغذیه سالم در بارداری…
مطالعه مقاله ←
نیازهای تغذیهای کودکت از روز تولد تا پایان دوسالگی ثابت نمیمانند. یک روز شیر تمام چیزی است که برای رشدش نیاز دارد و چند ماه بعد، کمکم با قاشق، بافتهای تازه و غذای خانواده آشنا میشود. شناخت این تغییرات کمک میکند بدون عجله و فشار، در هر مرحله غذای مناسب و ایمن در اختیارش بگذاری.
در این راهنمای ماملی، مسیر تغذیه کودک را به چهار بازه سنی تقسیم کردهایم؛ از شیر در شش ماه نخست تا آغاز غذای کمکی، تنوع غذایی در سال دوم و توجه به نشانههای گرسنگی و سیری. اگر کودکت نارس به دنیا آمده یا شرایط پزشکی ویژهای دارد، توصیههای فردی پزشک بر این راهنمای عمومی اولویت دارند.
سازمان جهانی بهداشت (WHO) توصیه میکند شیرخوار در شش ماه نخست زندگی بهطور انحصاری با شیر مادر تغذیه شود؛ یعنی بهجز دارو، مکمل یا محلول درمانیِ ضروری با نظر متخصص، غذای دیگری و حتی آب دریافت نکند. شیر مادر در این دوره هم مواد مغذی لازم را فراهم میکند و هم بخشی از نیاز کودک به مایعات را تأمین میکند.
شیردهی بهتر است متناسب با نیاز نوزاد و نشانههای گرسنگی او انجام شود، نه فقط بر اساس ساعت. مکیدن دستها، چرخاندن سر به سمت سینه یا شیشه شیر و حرکتدادن لبها میتوانند نشانههای اولیه گرسنگی باشند. گریه معمولاً نشانه دیرترِ گرسنگی است.
اگر تغذیه با شیر مادر امکانپذیر نیست یا کافی نیست، شیرخشک مخصوص شیرخوار و متناسب با سن و شرایط کودک گزینه جایگزین است. برای انتخاب نوع شیرخشک، تهیه بهداشتی، مقدار مصرف و ارزیابی وزنگیری از پزشک یا کارشناس سلامت کودک راهنمایی بگیر. اینکه یک نوزاد شیر مادر میخورد و نوزاد دیگر شیرخشک، بهتنهایی نشانه بهتر یا بدتر بودن مراقبت والدین نیست؛ مهم این است که کودک تغذیه کافی و ایمن داشته باشد.
تعداد وعدهها در نوزادان یکسان نیست. پیگیری روند رشد روی نمودار مخصوص کودک، بررسی پوشکهای خیس و وضعیت هوشیاری و تغذیه، اطلاعات مفیدتری از مقایسه او با فرزند دیگران میدهد. اگر نوزادت ضعیف شیر میخورد، تعداد پوشک خیس او بهطور غیرعادی کم شده یا افزایش وزن مناسبی ندارد، برای ارزیابی پزشکی اقدام کن.
از حدود ششماهگی نیاز کودک به انرژی، آهن و بعضی مواد مغذی افزایش پیدا میکند؛ بنابراین غذای کمکی در کنار شیر آغاز میشود. شروع غذای کمکی به معنای قطع ناگهانی شیر مادر یا شیرخشک نیست. این دوره، فرصتی برای یادگیری مزهها، بافتها و مهارت غذاخوردن است.
برای آغاز، هم سن کودک مهم است و هم آمادگی رشدی او؛ از جمله کنترل مناسب سر و گردن، توانایی نشستن با حمایت و بلعیدن غذا بهجای بیرونراندن مداوم آن با زبان. اگر کودک نارس است یا در بلع و رشد مشکل دارد، زمان شروع باید اختصاصی تعیین شود.
برای بیشتر کودکان، ترتیب واحد و اجباری برای همه غذاها وجود ندارد. میتوان با مقدار کمی غذای نرم، لهشده و متناسب با توان بلع شروع کرد و بهتدریج تنوع را افزایش داد. در این میان، منابع آهن مانند گوشت کاملاً پخته و نرم، حبوبات خوب پخته و لهشده یا غلات غنیشده مخصوص شیرخوار اهمیت ویژهای دارند.
در روزهای نخست، ممکن است کودک تنها چند قاشق کوچک بخورد. هدف این نیست که از همان ابتدا یک وعده بزرگ را تمام کند. فرصت بده طعم و بافت تازه را کشف کند و همزمان تغذیه با شیر ادامه داشته باشد.
در فاصله شش تا دوازدهماهگی، شیر مادر یا شیرخشک همچنان یکی از منابع اصلی تغذیه است، درحالیکه غذاهای کمکی بهتدریج سهم بیشتری از برنامه غذایی کودک پیدا میکنند. افزایش تنوع و مقدار غذا باید متناسب با اشتها، رشد و توانایی خوردن او باشد، نه یک برنامه سخت و یکسان برای همه.
راهنمای WHO برای شش تا هشتماهگی، حدود دو تا سه نوبت غذای کمکی در روز را مطرح میکند؛ سپس با افزایش سن، تعداد وعدهها بیشتر میشود. این اعداد راهنمای عمومیاند و اندازه هر وعده و نیاز به شیر میتواند بین کودکان تفاوت داشته باشد.
اگر همیشه فقط پوره بسیار رقیق داده شود، کودک فرصت کافی برای آشنایی با بافتهای جدید پیدا نمیکند. با بهترشدن کنترل دهان و مهارت جویدن، میتوان غذا را کمکم غلیظتر و بافتدارتر کرد. تمام تکهها باید متناسب با توانایی کودک نرم و ایمن باشند و بزرگسال هنگام غذاخوردن او را زیر نظر داشته باشد.
در سال دوم، بسیاری از کودکان بهتدریج میتوانند غذاهای متنوعتری از گروههای غذایی مختلف بخورند؛ البته با بافت و اندازهای که برای مهارت جویدن و بلع آنها ایمن باشد. سبزیجات و میوهها، غلات، منابع پروتئین و آهن و سایر مواد غذایی مغذی باید بهصورت متنوع در برنامه قرار بگیرند.
سازمان جهانی بهداشت توصیه میکند در کنار غذای کمکی مناسب، شیردهی با شیر مادر تا دوسالگی یا بیشتر ادامه پیدا کند. شیر مادر پس از یکسالگی بیارزش نمیشود؛ همچنان میتواند بخشی از انرژی و مواد مغذی کودک را تأمین کند، هرچند بهتنهایی جای غذاهای متنوع را نمیگیرد.
اگر کودک تا یکسالگی شیرخشک میخورد، تغییر نوع شیر یا گذار به شیر مناسب سن باید با توجه به تغذیه کامل، وضعیت رشد، حساسیتها و توصیه پزشک انجام شود. شیر گاو پاستوریزه و بدون شکر افزوده از ۱۲ماهگی برای برخی کودکان میتواند وارد برنامه شود، اما در شرایط پزشکی خاص ممکن است انتخاب دیگری لازم باشد.
تغذیه خوب فقط انتخاب مواد غذایی نیست؛ چگونگی غذادادن هم اهمیت دارد. کودک حتی پیش از آنکه بتواند حرف بزند، با رفتارهایش نشان میدهد گرسنه است یا به اندازه کافی خورده است.
ممکن است با زحمت برای کوچولویت غذا آماده کرده باشی، اما او بعد از چند قاشق سرش را برگرداند. این واکنش لزوماً به معنای بدغذایی یا ناسالم بودن وعده نیست. چند لحظه مکث کن و اگر همچنان تمایلی ندارد، بدون اصرار وعده را تمام کن. در تغذیه پاسخگو، والدین درباره چه غذایی، چه زمانی و در چه محیطی تصمیم میگیرند و به نشانههای گرسنگی و سیری کودک احترام میگذارند.
شاید شنیده باشی که پس از تولد یکسالگی، شیر مادر دیگر ارزش تغذیهای ندارد. این تصور درست نیست. بر اساس راهنمای WHO، ادامه شیردهی در سال دوم همچنان میتواند منبعی از انرژی و مواد مغذی باشد؛ به شرط آنکه کودک همزمان غذای کمکی متنوع و کافی دریافت کند.
نکته ماملی 💜 لازم نیست تغذیه کودک را به یک رقابت تبدیل کنی. رشد مناسب، تنوع تدریجی غذا، ایمنی و ارتباط آرام هنگام غذاخوردن از تمامکردن اجباری بشقاب مهمترند.
اگر کودک نارس متولد شده، مشکل بلع دارد، وزنگیریاش مناسب نیست، مرتب هنگام خوردن سرفه یا خفگی میکند یا بهطور مداوم بخش بزرگی از وعدهها را نمیخورد، موضوع را با پزشک کودک مطرح کن. تصمیم درباره شیرخشک درمانی، مکملها یا محدودیتهای غذایی ویژه باید فردی گرفته شود.
اگر کودک هنگام خوردن غذا دچار مشکل جدی تنفس، کبودی یا ناتوانی در گریه و سرفه مؤثر شد، وضعیت اورژانسی است و باید فوراً از خدمات اورژانس کمک بگیری.
در شش ماه نخست، شیر غذای اصلی نوزاد است. از حدود ششماهگی، غذای کمکی ایمن و غنی از مواد مغذی در کنار شیر آغاز میشود. تا یکسالگی سهم غذاها بهتدریج بیشتر میشود و در سال دوم تنوع غذا و مهارت غذاخوردن افزایش مییابد. در تمام این مسیر، به اشتهای کودک، توانایی رشدی و نظر پزشک در شرایط ویژه توجه کن.
خیر. شروع غذای کمکی به معنی قطع یا کاهش ناگهانی شیر مادر نیست. از حدود ششماهگی، غذای کمکی در کنار شیر آغاز میشود و با رشد کودک سهم بیشتری پیدا میکند. WHO ادامه شیردهی تا دوسالگی یا بیشتر را توصیه میکند.
شیرخشک مخصوص شیرخوار تا پیش از یکسالگی همچنان بخش مهمی از برنامه تغذیه کودکی است که شیر مادر دریافت نمیکند. غذای کمکی را بر اساس سن و آمادگی رشدی آغاز کن و درباره نوع و مقدار شیرخشک با پزشک کودک مشورت کن.
برای شیرخواری که طبق توصیه WHO بهطور انحصاری با شیر مادر تغذیه میشود، معمولاً آب جداگانه لازم نیست. در شرایط بیماری یا نیازهای پزشکی خاص باید از توصیه تیم درمان پیروی کرد.
بله. شیر مادر در سال دوم نیز میتواند بخشی از انرژی و مواد مغذی کودک را تأمین کند؛ اما همراه آن باید غذاهای کمکی کافی، متنوع و متناسب با سن هم ارائه شوند.
برای بیشتر کودکان ترتیب واحد و اجباری وجود ندارد. غذاهای نرم و ایمن را به مقدار کم معرفی کن و برای تأمین آهن و دیگر مواد مغذی، به تنوع تدریجی توجه داشته باش.
این رفتار ممکن است نشانه سیری باشد. کمی مکث کن و واکنش او را ببین. اگر علاقهای به ادامه ندارد، غذا را با اجبار در دهانش نگذار. اگر بیاشتهایی شدید یا طولانی با اختلال رشد همراه است، از پزشک کمک بگیر.
عسل تا پیش از ۱۲ماهگی به دلیل خطر بوتولیسم توصیه نمیشود. شیر گاو نیز پیش از یکسالگی نباید بهعنوان نوشیدنی اصلی جایگزین شیر مادر یا شیرخشک شود. درباره محصولات دیگر لبنی، سن کودک و شرایط پزشکی را در نظر بگیر.
مطالب دیگری که ممکن است برای شما مفید باشند.
در دوران بارداری شاید بارها بشنوی که باید «برای دو نفر غذا بخوری». اما تغذیه سالم در بارداری…
مطالعه مقاله ←
در دوران بارداری بدن تو برای رشد جنین و مراقبت از سلامت خودش به مجموعهای از مواد مغذی…
مطالعه مقاله ←
اگر در دوران اقدام به بارداری هستی، احتمالاً درباره خوردن ماهی، فواید امگا ۳ و نگرانی از جیوه…
مطالعه مقاله ←