هفته بیستم بارداری؛ رشد جنین، حرکات، سونوگرافی آنومالی و مراقبتها
هفته بیستم بارداری برای خیلی از مادرها حس رسیدن به یک نقطه مهم را دارد: در یک بارداری…
مطالعه مقاله ←
هفته شانزدهم بارداری یکی از هفتههای هیجانانگیز سهماهه دوم است؛ کوچولوت هر روز هماهنگتر حرکت میکند و شاید تو هم متوجه تغییر شکل شکم، افزایش اشتها یا سبکترشدن بعضی ناراحتیهای اوایل بارداری شده باشی. البته قرار نیست همه مادرها یک تجربه مشابه داشته باشند. ممکن است حالت تهوعت همچنان ادامه داشته باشد یا هنوز شکمت چندان مشخص نباشد؛ این تفاوتها بهتنهایی چیزی درباره سلامت جنین نمیگویند.
در این راهنمای ماملی، از رشد جنین در هفته شانزدهم و احتمال احساس اولین حرکتها میگوییم، بعد سراغ علائم رایج مادر، آزمایشها و سونوگرافیهای پیش رو، تغذیه و مراقبتهای روزمره میرویم. همچنین مشخص میکنیم چه علائمی نیاز به تماس با پزشک دارند. هدف این است که بدانی چه اتفاقهایی ممکن است طبیعی باشند و در چه شرایطی باید از تیم درمان کمک بگیری.
در این مقاله میخوانی
این عددها و زمانبندیها برای آشنایی عمومی هستند. اندازهگیری سونوگرافی را باید همراه با سن بارداری دقیق، شرایط شخصی و نظر متخصص تفسیر کرد. برای دیدن تصویر بزرگتر این مسیر میتوانی مطلب ماملی درباره تغییرات بارداری در سهماهههای مختلف را هم بخوانی.
در هفته شانزدهم، رشد اندامها، عضلات و دستگاه عصبی با سرعت ادامه دارد. بدن جنین هنوز بسیار کوچک است، ولی نسبتهای صورت و اندامهای او آشناتر میشوند. جفت و بند ناف مواد موردنیاز را از گردش خون مادر در اختیار جنین قرار میدهند و مایع آمنیوتیک محیطی محافظتکننده برای حرکاتش فراهم میکند. این مرحله، ادامه یک روند تدریجی است؛ هیچ عضو یا مهارتی یکشبه کامل نمیشود.
طبق راهنمای رسمی هفته شانزدهم NHS، طول جنین از سر تا نشیمنگاه حدود ۱۱٫۶ سانتیمتر است؛ اندازهای که معمولاً با یک آووکادو مقایسه میشود. این طول را «CRL» مینامند و نباید آن را با قد سر تا پاشنه اشتباه گرفت. اندازه واقعی هر جنین ممکن است کمی با میانگینهای آموزشی تفاوت داشته باشد.
اگر عددی که در سونوگرافی دیدهای با عدد این مقاله یکسان نیست، بدون توجه به تاریخگذاری بارداری و سایر اندازهگیریها نتیجهگیری نکن. پزشک با بررسی مجموع اطلاعات، از جمله رشد در گذر زمان، درباره طبیعیبودن شرایط قضاوت میکند؛ نه صرفاً با مقایسه یک عدد با تصویر میوهها.
تکامل دستگاه عصبی و هماهنگی عضلات باعث میشود جنین دستها و پاهایش را بیشتر حرکت دهد. دستها میتوانند حالت مشت پیدا کنند و گاهی باز و بسته شوند. او در مایع آمنیوتیک جا برای تغییر وضعیت دارد و ممکن است حین سونوگرافی حرکتی را ببینی، اما دیدن یا ندیدن یک حرکت خاص در یک لحظه، معیاری برای ارزیابی سلامت نیست.
در این سن، بسیاری از حرکات بازتابی و غیرارادی هستند. بنابراین بهتر است حرکتهای کوچک را نشانه پیشرفت رشد عصبیـعضلانی بدانیم، نه مدرکی برای اینکه جنین آگاهانه با ضربه یا حرکت به اتفاقهای بیرون پاسخ میدهد.
در هفته شانزدهم ممکن است عضلات صورت حالتهایی شبیه اخم یا لبخند ایجاد کنند. NHS تأکید میکند چنین حالتهایی در این مرحله تصادفی و غیرارادی هستند؛ کنترل دقیق عضلات صورت هنوز کامل نشده است. پس اگر در تصویر سونوگرافی حالت جالبی روی صورت کوچولوت دیدی، میتوانی از تماشای آن لذت ببری، اما لازم نیست برایش معنای احساسی مشخصی در نظر بگیری.
ساختارهای چهره همچنان به رشد ادامه میدهند و شکل گوشها، چشمها و بینی بهتدریج متناسبتر میشود. ظاهر جنین در تصاویر پزشکی به زاویه دستگاه، کیفیت تصویر و مرحله رشد بستگی دارد و همیشه شبیه تصویرسازیهای اینترنتی نیست.
ممکن است اولین حرکت را شبیه پرزدن پروانه، ترکیدن حباب یا موجی خیلی آرام در پایین شکم توصیف کنی. بااینحال، براساس راهنمای NHS درباره حرکات جنین، معمولاً مادرها نخستین حرکتهای قابلاحساس را بین هفته ۱۶ تا ۲۴ تجربه میکنند و در بارداری اول ممکن است این تجربه بعد از هفته بیستم باشد.
موقعیت جفت، سابقه بارداری و توجه مادر به احساسهای ظریف میتوانند بر زمان تشخیص حرکت اثر بگذارند. اگر در هفته شانزدهم هنوز حرکتی احساس نمیکنی، معمولاً لازم نیست با بقیه مقایسه کنی. اما اگر تا هفته ۲۴ هیچ حرکتی احساس نکردهای، به ماما یا پزشک اطلاع بده. اگر از قبل حرکات را بهطور منظم حس میکنی و بعد کاهش یا تغییر مشخصی در الگوی معمول رخ داد، همان موقع برای ارزیابی تماس بگیر و منتظر فردا نمان.
برای توضیح کاملتر تفاوت اولین تکانها با حرکات منظمتر هفتههای بعد، مقاله ماملی درباره زمان احساس اولین حرکات جنین به کارت میآید. استفاده از داپلر خانگی یا اپهای شنیدن ضربان قلب، جای ارزیابی بالینی کاهش حرکت را نمیگیرد.
جفت وظیفه مبادله اکسیژن و مواد مغذی و دفع بخشی از مواد زائد را بر عهده دارد؛ بند ناف راه ارتباطی میان گردش خون جنین و جفت است. جنین درون کیسه آمنیوتیک حرکت میکند و این مایع به محافظت از او کمک میکند. همه این ساختارها در طول بارداری زیر نظر تیم درمان قرار دارند، اما لازم نیست مادر هر روز درباره عملکردشان آزمایش یا اندازهگیری خاصی انجام دهد.
اگر گزارشی از محل جفت یا مقدار مایع آمنیوتیک گرفتهای و در آن عبارتی برایت ناآشناست، تفسیر را به پزشک بسپار. محل جفت یا یک یافته منفرد در سونوگرافی همیشه به معنای مشکل نیست و ممکن است نیازمند پیگیری برنامهریزیشده باشد.
سهماهه دوم برای بعضی مادرها با افزایش انرژی همراه است، اما این یک قانون همگانی نیست. بدن برای رشد رحم، افزایش حجم خون و سازگاری با تغییرات هورمونی کار زیادی انجام میدهد. اینکه در بعضی روزها خسته باشی یا یک علامت از هفتههای قبل همراهت مانده باشد، بهتنهایی نشانه مشکل نیست. مهمتر از مقایسه تجربهها، شدت و روند علائم توست.
رحم بزرگتر میشود و ممکن است لباسها در ناحیه کمر و شکم تنگتر به نظر برسند. بعضی افراد برجستگی مشخصی دارند و شکم بعضی دیگر هنوز کوچک به نظر میرسد. قد، فرم بدن، وضعیت عضلات شکم، تعداد بارداریها و حتی نفخ میتوانند روی ظاهر شکم اثر بگذارند؛ شکل شکم راه قابلاعتمادی برای تعیین جنسیت یا سلامت جنین نیست.
اگر درباره رشد شکم یا افزایش وزن پرسشی داری، آن را در ویزیت بعدی مطرح کن. راهنمای افزایش وزن طبیعی در بارداری ماملی توضیح میدهد که روند وزنگیری باید با توجه به وضعیت پیش از بارداری و توصیه پزشک تفسیر شود، نه با یک عدد ثابت برای همه مادرها.
یکی از تجربههای رایج، تیرکشیدن کوتاه یا احساس کشش در یک یا دو سمت پایین شکم است؛ بهخصوص وقتی ناگهان از جا بلند میشوی، عطسه میکنی یا وضعیتت را تغییر میدهی. با رشد رحم، رباطهای نگهدارنده آن کشیده میشوند و میتوانند چنین دردی ایجاد کنند. معمولاً درد خفیفی که با تغییر حالت و استراحت بهتر میشود، کمتر نگرانکننده است.
اما نباید هر درد شکمی را خودکار «درد رباط گرد» بدانی. درد شدید، مداوم، همراه با خونریزی، تب، استفراغ مکرر، سوزش ادرار یا احساس ناخوشی نیاز به بررسی دارد. هنگام درد، فعالیت را متوقف کن و با توجه به شدت علائم از پزشک یا مرکز درمانی کمک بگیر؛ ماساژ شدید شکم یا مصرف خودسرانه مسکن راه مناسبی برای تشخیص علت نیست.
تغییرات هورمونی میتوانند حرکت روده را آهسته کنند و یبوست ایجاد شود. افزایش آهن مصرفی در برخی مکملها هم ممکن است این وضعیت را تشدید کند. برای کمک به روده، فیبر را از سبزیها، میوه، غلات سبوسدار و حبوبات بهتدریج بیشتر کن، آب کافی بنوش و در حدی که برایت مجاز است تحرک ملایم داشته باش.
اگر مکمل آهن باعث ناراحتی شده، بدون هماهنگی پزشک آن را قطع نکن. گاهی تغییر زمان مصرف، نوع فرآورده یا بررسی مقدار موردنیاز کمک میکند. اگر درد شدید، استفراغ، خونریزی گوارشی یا ناتوانی در دفع همراه با بدحالی داری، به ارزیابی پزشکی نیاز است.
بازگشت اسید به مری میتواند باعث سوزش پشت جناغ یا طعم ترش دهان شود. وعدههای کوچکتر، آرام غذاخوردن و نخوابیدن بلافاصله پس از غذا ممکن است کمککننده باشند. برای خیلیها حساسیت به غذاهای چرب یا تند بیشتر میشود، اما محرکها در افراد مختلف یکسان نیستند؛ لازم نیست بیدلیل گروه بزرگی از غذاها را حذف کنی.
اگر تهوع کمتر شده و اشتها برگشته، نیازی به «غذاخوردن برای دو نفر» نیست. به کیفیت و تنوع توجه کن. اگر غذا و مایعات را نمیتوانی نگه داری، وزن به شکل غیرمنتظره کم میشود یا علائم شدید هستند، با پزشک تماس بگیر.
در بارداری، مقدار ترشحات واژن میتواند بیشتر شود. ترشح طبیعی معمولاً نازک، شفاف یا سفید شیری است و بوی ناخوشایند ندارد. اما ترشح زرد یا سبز، بوی غیرعادی، خارش، سوزش یا درد هنگام ادرار میتواند نشانه عفونت باشد و بهتر است بررسی شود.
اگر خروج ناگهانی مایع آبکی، خیسشدن مداوم لباس زیر یا هر مقدار خونریزی را تجربه کردی، آن را صرفاً ترشح طبیعی تلقی نکن. خوددرمانی با داروهای واژینال یا محصولات معطر بدون مشورت در بارداری مناسب نیست. راهنمای NHS درباره ترشحات بارداری تفاوت نشانههای رایج و موارد نیازمند تماس را توضیح میدهد.
برخی مادرها هنگام بلندشدن سریع دچار سبکی سر میشوند؛ استراحت، دریافت مایعات کافی و بلندشدن آهسته ممکن است کمک کند. حساسیت یا خونریزی خفیف لثه هم در بارداری دیده میشود، اما مراقبت از دهان و مراجعه برای مشکلات دندان را نباید کنار گذاشت. گرفتگی پا، خوندماغ خفیف یا تغییر رنگ بخشهایی از پوست نیز ممکن است رخ دهند.
سردرد جدید و شدید، بهویژه اگر با تاری دید، تورم ناگهانی یا درد بالای شکم همراه باشد، نباید با «سردرد معمول بارداری» اشتباه گرفته شود. داروهای مسکن، گیاهی یا مکملهای درمانی را بدون اطمینان از ایمنی در بارداری مصرف نکن؛ مقاله مصرف دارو در بارداری برای آشنایی اولیه با این موضوع مفید است.
در هفته شانزدهم قرار نیست تمام مادرها یک آزمایش یکسان انجام دهند. نوع غربالگری بر اساس سن بارداری، نتایج قبلی، سابقه خانوادگی و پزشکی، ترجیحات آگاهانه مادر و برنامه درمانی تعیین میشود. اگر نتیجه آزمایشی را دریافت کردهای که برایت نگرانکننده است، به یاد داشته باش غربالگری احتمال را برآورد میکند و با تشخیص قطعی فرق دارد.
طبق راهنمای NHS برای هفته شانزدهم، ممکن است در این حوالی فشار خون، وزن و نمونه ادرار بررسی شوند و نتیجه آزمایشهای قبلی در اختیارت قرار گیرد. بررسی سابقه بیماری، داروهای مصرفی و علامتهایی که تجربه کردهای نیز بخش مهمی از مراقبت است. برنامه دقیق ویزیتها در ایران یا سایر کشورها میتواند با برنامه NHS متفاوت باشد.
اگر از ابتدای بارداری تاکنون بعضی آزمایشها را انجام ندادهای، آنها را خودسرانه با تستهای تازه جایگزین نکن. از پزشک بپرس چه غربالگریهایی هنوز در بازه معتبر هستند و چه اقدامهایی واقعاً برای شرایط تو ارزش دارند.
آزمایش چهارگانه (Quad test) یک آزمایش خون غربالگری در سهماهه دوم است که براساس چند نشانگر خونی، احتمال برخی وضعیتهای کروموزومی و نقایص لوله عصبی را تخمین میزند. طبق راهنمای ACOG، بازه انجام آن معمولاً هفتههای ۱۵ تا ۲۲ است؛ اما پنجره زمانی و روش اجرا بسته به دستورالعمل آزمایشگاه و کشور متفاوت است.
اگر پیشتر یک روش غربالگری انتخاب کردهای، لزوماً افزودن چند آزمایش مشابه دقت تصمیمگیری را بهتر نمیکند و ممکن است نتایج متناقض ایجاد کند. درباره روش مناسب، مزایا، محدودیتها و قدم بعد از نتیجه پرخطر، مشاوره بگیر. هیچ نتیجه غربالگری بهتنهایی تشخیص قطعی سندرم داون یا دیگر اختلالات نیست.
آزمایش DNA آزاد جنینی در خون مادر (cfDNA یا NIPT) از اوایل بارداری قابل انجام است و برای برخی اختلالات کروموزومی حساسیت غربالگری بالایی دارد. بااینحال این آزمایش هم غربالگری محسوب میشود. اگر نتیجه پرخطر باشد، برای تصمیمگیری درباره تشخیص قطعی باید با متخصص درباره روشهایی مانند آمنیوسنتز گفتوگو کرد.
اینکه در هفته شانزدهم کدام روش برای تو مناسبتر است، به غربالگریهای پیشین و شرایط بارداری بستگی دارد. آزمایشهای ژنتیکی را فقط بهخاطر توصیه دوستان یا نتیجه جستوجو در اینترنت انتخاب نکن؛ انتخاب آگاهانه معمولاً نیازمند توضیح روشن درباره نتیجه مثبت، منفی و احتمال خطاست.
سونوگرافی بررسی ساختار جنین یا «آنومالی اسکن» معمولاً در میانه بارداری انجام میشود. در برنامه NHS بازه رایج هفته ۱۸ تا ۲۱ است و ACOG بازه ۱۸ تا ۲۲ هفته را برای ارزیابی ساختاری ذکر میکند. پزشک با توجه به شرایط تو زمان مناسب را مشخص میکند. در این سونوگرافی ساختارهایی مانند مغز، ستون فقرات، قلب، شکم و اندامها بررسی میشوند.
این اسکن میتواند بعضی ناهنجاریهای ساختاری را نشان دهد، اما هیچ سونوگرافیای همه مشکلات را رد نمیکند. اگر در گزارش نوشته شده است که مشاهده بخشی از اندامها کامل نبوده، لزوماً به معنی بیماری نیست؛ ممکن است زاویه قرارگیری جنین یا شرایط تصویرگیری نیاز به بررسی تکمیلی ایجاد کرده باشد.
گاهی با موقعیت مناسب جنین و کیفیت دستگاه، اندام تناسلی خارجی در سونوگرافی قابل مشاهده است؛ اما تشخیص از روی یک تصویر همیشه قطعی نیست. زمان اعلام جنسیت، سیاست مرکز درمانی و شرایط تصویربرداری متفاوتاند. مهمتر اینکه جنسیت ظاهری اطلاعاتی درباره سلامت کلی جنین یا طبیعیبودن نتیجه غربالگری فراهم نمیکند.
اگر هنوز جنسیت را نمیدانی یا ترجیح میدهی تا تولد ندانی، هیچ الزام پزشکی وجود ندارد که برای این موضوع سونوگرافی اضافه انجام دهی. برنامهریزی مراقبتهای مهم بارداری را به دانستن جنسیت وابسته نکن.
مراقبت خوب در این هفته به معنی انجام کارهای پیچیده نیست؛ مجموعهای از عادتهای ساده، پیگیری ویزیتها و پرهیز از تصمیمگیری عجولانه درباره داروها معمولاً مهمتر است. نیازی نیست برای خوب پیشرفتن بارداری یک برنامه ایدئال و سختگیرانه داشته باشی. برنامهای انتخاب کن که با وضعیت بدنی، بودجه، سبک زندگی و توصیههای پزشکت سازگار باشد.
سعی کن در طول روز ترکیبی از سبزیها و میوهها، غلات کامل، پروتئین کافی و منابع کلسیم داشته باشی. تخممرغ کاملاً پخته، حبوبات، لبنیات پاستوریزه، گوشت کاملاً پخته و مغزها میتوانند با توجه به حساسیت غذایی و رژیم شخصی بخشی از برنامه باشند. لازم نیست هر وعده کامل و بینقص باشد؛ تنوع در مقیاس روزها و هفتهها مهم است.
اگر درگیر یبوست هستی، دریافت فیبر را آهسته بیشتر کن تا نفخ ناگهان شدید نشود. برای ایدههای عملی و قابلاجرا، راهنمای تغذیه سالم در بارداری ماملی را ببین. رژیمهای محدودکننده یا حذف کامل گروههای غذایی بدون دلیل پزشکی میتوانند دریافت ریزمغذیها را دشوار کنند.
در دوران بارداری نیاز بدن به بعضی مواد مغذی بیشتر میشود. آهن برای ساخت گلبولهای قرمز اهمیت دارد، فولات در رشد بافتها و دستگاه عصبی نقش دارد و کلسیم و ویتامین D به سلامت استخوانها کمک میکنند. مقدار و نوع مکملها بسته به سن، تغذیه، نتایج آزمایشها، بیماریهای زمینهای و توصیه پزشک متفاوت است.
طبق ACOG درباره تغذیه سالم در بارداری، بسیاری از مادرها از مکمل دوران بارداری در کنار رژیم متنوع استفاده میکنند. ولی مصرف چند مولتیویتامین همزمان یا افزایش خودسرانه آهن و ویتامینها کار امنی نیست. مقاله ویتامینها و مکملهای مهم بارداری ماملی به فهم بهتر این تفاوتها کمک میکند.
گوشت، تخممرغ و ماهی را خوب بپز، از لبنیات غیرپاستوریزه و غذاهای دارای خطر عفونت غذایی پرهیز کن و میوه و سبزی را با دقت بشوی. هنگام انتخاب ماهی، هم به پخت کامل و هم به مقدار جیوه توجه داشته باش. اگر رژیم غذایی خاصی داری، با متخصص درباره دریافت کافی مواد موردنیاز صحبت کن.
براساس راهنمای NHS درباره غذاهای قابلپرهیز، مجموع کافئین روزانه در بارداری بهتر است از ۲۰۰ میلیگرم بیشتر نشود. مقدار آن در قهوه، چای، نوشابه و بعضی شکلاتها متفاوت است. برای الکل در بارداری مقدار بیخطر تأییدشدهای وجود ندارد؛ بهترین انتخاب پرهیز از مصرف آن است.
اگر پزشک برای بارداری تو محدودیت خاصی تعیین نکرده، فعالیت متوسط مثل پیادهروی، شنا یا حرکات مناسب بارداری میتواند به خلقوخو، خواب و کنترل بعضی ناراحتیها کمک کند. NHS برای بارداری بدون منع پزشکی، هدف تدریجی ۱۵۰ دقیقه فعالیت متوسط در هفته را پیشنهاد میکند. این زمان را میتوان به جلسههای کوتاه تقسیم کرد؛ اگر تازه شروع میکنی، حتی ۱۰ دقیقه راهرفتن آرام میتواند شروع خوبی باشد.
تمرینهای کف لگن هم برای بسیاری از مادرها مفیدند، اما بهتر است روش صحیح آن را از ماما یا فیزیوتراپیست یاد بگیری. ورزش نباید با درد، سرگیجه شدید، خونریزی یا تنگی نفس غیرمعمول ادامه پیدا کند. از فعالیتهای دارای خطر زمینخوردن، ضربه به شکم یا گرمای بیشازحد پرهیز کن و در شرایط پزشکی خاص از پزشک اجازه بگیر.
با بزرگترشدن شکم ممکن است پیدا کردن وضعیت خواب راحتتر کمی زمان ببرد. استفاده از بالش برای حمایت از کمر یا بین زانوها میتواند کمک کند. اگر مدت طولانی پشت میز مینشینی، هر از گاهی بلند شو و چند قدم راه برو. محیط کار، نوع فعالیت فیزیکی و شرایط سلامتی ممکن است نیاز به سازگاریهای متفاوتی داشته باشند؛ درباره بلندکردن بار سنگین یا تماس با مواد شیمیایی از پزشک و مسئول ایمنی محیط کار سؤال کن.
اضطراب درباره نتیجه آزمایشها، شکل بدن یا آینده بارداری هم در این دوران ممکن است پیش بیاید. گفتوگو با فرد مورداعتماد و مطرحکردن نگرانیها در ویزیت میتواند مفید باشد. اگر اضطراب یا غمگینی شدید و مداوم زندگی روزمره را مختل میکند، درخواست کمک حرفهای بخشی از مراقبت بارداری است، نه موضوعی که لازم باشد پنهانش کنی.
هر هفته سؤالهای تازهای از راه میرسند: کوچولوت چقدر رشد کرده، چه تغییراتی ممکن است در بدنت رخ بدهد و برای هفتههای بعد بهتر است به چه چیزهایی توجه کنی؟ ماملی کنارته تا اطلاعات هفتهبههفته بارداری را راحتتر دنبال کنی و با ابزارهای کاربردی مسیرت را آگاهانهتر پیش ببری.
برای ادامه همراهی و شناخت امکانات اپ، از اینجا وارد شو: ورود به اپلیکیشن ماملی و شروع همراهی 💜. اطلاعات اپ جایگزین معاینه و توصیه اختصاصی پزشک نیست، اما میتواند در سازماندهی پرسشها و پیگیری مسیر بارداری همراهت باشد.
بسیاری از ناراحتیهای خفیف در هفته شانزدهم گذرا هستند، اما چند علامت را نباید به تغییرات عادی بارداری نسبت داد. اگر حس میکنی حال عمومیات خوب نیست یا علامت جدیدی رو به بدترشدن است، حتی اگر در فهرست زیر نباشد، با پزشک یا مرکز مراقبت بارداری تماس بگیر. شدت، مدت و همراهی علائم برای تصمیمگیری مهماند.
این نکات با توصیههای NHS درباره علائمی که در بارداری به کمک نیاز دارند همخوانی دارد. در شرایط اضطراری از خدمات اورژانس محل زندگیات استفاده کن. تشخیص قطعی علت هیچیک از این نشانهها با مطالعه اینترنتی ممکن نیست.
در هفته شانزدهم جنین حدود ۱۱٫۶ سانتیمتر طول سر تا نشیمنگاه دارد، حرکتهایش هماهنگتر میشود و برخی مادرها نخستین احساسهای ظریف را تجربه میکنند. در سمت مادر، تغییر شکل شکم، درد کششی کوتاه، یبوست و تغییرات پوست ممکناند. زمان خوبی است که برنامه غربالگریهای باقیمانده، نتیجه آزمایشها و نوبت سونوگرافی آنومالی را با پزشک مرور کنی.
برای هفتههای آینده چند سؤال را یادداشت کن: آیا نتیجه آزمایشی هست که توضیح بیشتری میخواهد؟ چه زمانی سونوگرافی ساختاری توست؟ آیا مکملها و فعالیت روزانهات با شرایط بدنیات سازگارند؟ پاسخ این سؤالها ارزشمندتر از مقایسه شکل شکم یا زمان حس اولین لگد با تجربه دیگران است.
طبق NHS، طول جنین از بالای سر تا نشیمنگاه حدود ۱۱٫۶ سانتیمتر است؛ تقریباً اندازه یک آووکادو. این عدد میانگین آموزشی است و نتیجه سونوگرافی باید با سن بارداری و نظر پزشک تفسیر شود.
نه لزوماً. اولین حرکات معمولاً از هفتههای ۱۶ تا ۲۴ احساس میشوند و در بارداری اول ممکن است بعد از هفته بیستم باشند. اگر تا هفته ۲۴ هیچ حرکتی حس نکردی، به تیم درمان اطلاع بده؛ اگر از قبل الگوی مشخصی داشتی و تغییر کرد، زودتر تماس بگیر.
شکل و اندازه ظاهری شکم در افراد متفاوت است و به عواملی مثل فرم بدن و سابقه بارداری بستگی دارد. از روی ظاهر شکم نمیتوان درباره رشد جنین قضاوت کرد؛ اگر نگرانی داری، آن را در ویزیت با پزشک مطرح کن.
درد کوتاه و خفیف هنگام تغییر وضعیت ممکن است به کشیدهشدن رباطهای نگهدارنده رحم مربوط باشد. اما درد شدید، مداوم یا همراه با خونریزی، تب، سوزش ادرار یا بدحالی نیازمند بررسی سریع است.
هفته شانزدهم در محدوده رایج برخی برنامههای غربالگری چهارگانه قرار دارد. ACOG بازه ۱۵ تا ۲۲ هفته را ذکر میکند، ولی انجام آن برای همه ضروری نیست. مناسببودن آزمایش به نتایج قبلی، برنامه غربالگری و نظر پزشک بستگی دارد.
معمولاً برای سونوگرافی بررسی ساختار جنین نوبت هفتههای بعد در نظر گرفته میشود؛ NHS بازه ۱۸ تا ۲۱ و ACOG بازه ۱۸ تا ۲۲ هفته را بیان میکنند. زمان دقیق به دستور پزشک و شرایط بارداری بستگی دارد.
ترشح نازک، شفاف یا سفید شیری و بدون بوی ناخوشایند اغلب طبیعی است. اما ترشح بدبو، زرد یا سبز، همراه خارش یا سوزش باید بررسی شود. هر خونریزی یا احتمال خروج مایع آبکی نیز نیاز به تماس با تیم درمان دارد.
مصرف تدریجی فیبر، آب کافی و فعالیت ملایم در صورت مجازبودن میتواند کمک کند. اگر آهن یا مکملی یبوست را بدتر کرده، بدون مشورت قطعش نکن. برای درد شدید، استفراغ یا مشکل مداوم دفع باید ارزیابی پزشکی انجام شود.
برای جزئیات رشد هفته شانزدهم از NHS — Week 16 و برای زمان احساس حرکت از NHS — Baby Movements استفاده شده است. درباره غربالگریهای ژنتیکی نیز ACOG — Prenatal Genetic Screening و درباره سونوگرافی میانی بارداری NHS — 20-week Scan منابع تکمیلی هستند. این مقاله برای آموزش عمومی است و جایگزین تشخیص و توصیه اختصاصی پزشک نیست.
مطالب دیگری که ممکن است برای شما مفید باشند.
هفته بیستم بارداری برای خیلی از مادرها حس رسیدن به یک نقطه مهم را دارد: در یک بارداری…
مطالعه مقاله ←
هفته نوزدهم بارداری ممکن است برای تو با یک حس تازه همراه باشد: قلقل خیلی ظریف در شکم…
مطالعه مقاله ←
هفته هجدهم بارداری برای بعضی مادرها با تجربهای شیرین همراه است: حسی شبیه پرزدن پروانه یا قلقل آرام…
مطالعه مقاله ←