هفته بیستم بارداری؛ رشد جنین، حرکات، سونوگرافی آنومالی و مراقبتها
هفته بیستم بارداری برای خیلی از مادرها حس رسیدن به یک نقطه مهم را دارد: در یک بارداری…
مطالعه مقاله ←
هفته هفدهم بارداری برای بسیاری از مادرها زمانی است که بارداری کمی ملموستر میشود: شکم ممکن است گردتر به نظر برسد، لباسهای قبلی راحت نباشند و گاهی حسی شبیه قلقل یا بالزدن خیلی آرام در شکم تجربه کنی. البته شاید هنوز هیچ حرکت مشخصی احساس نکرده باشی یا بعضی از علائم سهماهه اول همراهت باشند. هیچکدام از این تفاوتها بهتنهایی نشانه سالم یا ناسالم بودن بارداری نیستند.
در این راهنمای ماملی، با رشد جنین در هفته هفدهم، اندازه تقریبی او، تغییرات بدن مادر، زمان احتمالی احساس حرکتهای اولیه و آزمایشهای پیش رو آشنا میشوی. بعد سراغ مراقبتهای غذایی، فعالیت بدنی و نشانههایی میرویم که باید برایشان از پزشک یا ماما کمک بگیری؛ بدون آنکه هر تغییر طبیعی بدن را به نگرانی تبدیل کنیم.
در این مقاله میخوانی
اعداد مربوط به اندازه جنین، میانگینهای آموزشیاند؛ نتیجه سونوگرافی باید با سن بارداری، سایر اندازهگیریها و نظر پزشک تفسیر شود. اگر میخواهی تصویر کلی تغییرات هر سهماهه را هم داشته باشی، راهنمای ماملی درباره مسیر بارداری در سهماهههای مختلف را بخوان.
با ورود به هفته هفدهم، ساختارهای اصلی بدن جنین که در هفتههای قبل شکل گرفتهاند، به رشد و هماهنگی بیشتر ادامه میدهند. او درون مایع آمنیوتیک حرکت میکند و جفت از طریق بند ناف، نقش مهمی در رساندن مواد لازم و تبادل مواد زائد دارد. این رشد تدریجی است؛ هیچکدام از مهارتها و اندامها در یک روز به حالت نهایی نمیرسند.
مطابق راهنمای هفته هفدهم NHS، طول جنین از بالای سر تا پایین نشیمنگاه تقریباً ۱۲ سانتیمتر است. این اندازه در منابع پزشکی با عنوان «طول سر تا نشیمنگاه» یا CRL شناخته میشود و میتوان آن را برای تصویرسازی ذهنی با یک انار مقایسه کرد؛ نه برای سنجش دقیق رشد جنین در خانه.
ممکن است در اینترنت اندازه یا وزنهای متفاوتی برای هفته هفدهم ببینی. گاهی علت این تفاوت، سن دقیق بارداری، نوع اندازهگیری یا استفاده از قد سر تا پاشنه بهجای طول سر تا نشیمنگاه است. یک عدد جدا از گزارش سونوگرافی، معیار تشخیص اختلال رشد نیست. اگر درباره اندازهگیریهای گزارش سونوگرافی پرسشی داری، آن را با پزشکت بررسی کن.
در هفته هفدهم، جنین میتواند دهان را باز و بسته کند. حرکت چشمها هم ممکن است اتفاق بیفتد، اما چشمها هنوز بستهاند. ناخنهای انگشتان شروع به رشد کردهاند و الگوهای منحصربهفرد سرانگشتان در حال شکلگیریاند. این تغییرها بخشی از رشد طبیعی ساختارهای ظریف بدن هستند.
حالتهایی که در تصویر سونوگرافی شبیه خمیازه، لبخند یا اخم دیده میشوند، لزوماً به معنای احساس یا تصمیم آگاهانه جنین نیستند. بسیاری از حرکتهای این مرحله بازتابیاند. بنابراین دیدن چنین صحنههایی میتواند دوستداشتنی باشد، اما نباید از روی آنها درباره وضعیت هیجانی یا سلامت جنین نتیجهگیری کرد.
طبق توضیح NHS، جنین در این مرحله ممکن است به صداهای بلند واکنش نشان دهد. بااینحال، این نکته با شنیدن و تشخیص کامل صداها به شکلی که یک نوزاد تجربه میکند، یکسان نیست؛ دستگاه شنوایی و مسیرهای عصبی هنوز در حال تکاملاند.
اگر دوست داری با کوچولوت حرف بزنی یا موسیقی آرامی گوش بدهی، میتوانی این کار را برای ارتباط عاطفی و آرامش خودت انجام دهی. نیازی به پخش موسیقی با صدای بلند یا قراردادن هدفون روی شکم نیست. هیچ برنامه صوتی خاصی برای «باهوشترشدن» جنین در این هفته اثبات نشده است.
ممکن است حرکت اولیه را با حبابهای ریز، پرزدن پروانه، قلقل یا موجی آرام اشتباه بگیری. در بارداری اول تشخیص این احساسها سختتر است؛ کسی که قبلاً باردار بوده ممکن است زودتر متوجه آنها شود. موقعیت جفت و شرایط هر بارداری نیز بر زمان حسشدن تکانها اثر میگذارند.
راهنمای NHS درباره حرکات جنین میگوید شروع احساس حرکت معمولاً بین هفتههای ۱۶ تا ۲۴ است و در بارداری اول ممکن است پس از هفته بیستم باشد. بنابراین اگر هفته هفدهم هستی و هنوز تکانی احساس نکردهای، لازم نیست خودت را با تجربه دیگران مقایسه کنی. اگر تا هفته ۲۴ هیچ حرکتی احساس نکردی، به ماما یا پزشک اطلاع بده.
از طرف دیگر، اگر از قبل حرکات جنین را بهطور معمول حس میکنی و متوجه کاهش، توقف یا تغییر واضح الگوی همیشگی شدهای، همان موقع با تیم مراقبت بارداری تماس بگیر؛ حتی اگر سن بارداری پایین است، موضوع را مطرح کن تا متناسب با هفته بارداری ارزیابی شوی. دستگاه داپلر خانگی و اپهای شنیدن ضربان قلب جای بررسی پزشکی را نمیگیرند. برای توضیح دقیقتر، مقاله ماملی درباره زمان احساس اولین حرکات جنین را هم ببین.
جفت همراه با جنین رشد میکند و در تبادل اکسیژن، مواد مغذی و بخشی از مواد زائد نقش دارد. بند ناف ارتباط جنین و جفت را برقرار میکند؛ مایع آمنیوتیک هم محیطی برای حرکت و محافظت از جنین فراهم میکند. وجود این سازوکارها به معنای آن نیست که مادر میتواند سلامت جفت یا میزان مایع را از روی شکل شکمش تشخیص بدهد.
اگر در گزارش سونوگرافی درباره محل جفت یا مقدار مایع عبارتی دیدهای که برایت ناآشناست، از پزشک بخواه معنایش را توضیح دهد. یک یافته منفرد همیشه به معنی مشکل قطعی نیست و گاهی فقط نیازمند پیگیری در ویزیت بعدی است.
در سهماهه دوم ممکن است حالت تهوع کمتر و انرژی بیشتر شود؛ اما این روند برای همه یکسان نیست. با بزرگتر شدن رحم، عضلات و رباطها به تغییر وضعیت بدن پاسخ میدهند و ممکن است علائم جدیدی ظاهر شوند. بهتر است بهجای پرسیدن «چرا من مثل بقیه نیستم؟» به شدت، مدت و تغییر ناگهانی هر علامت توجه کنی.
رحم در حال رشد از لگن بالاتر میآید و ممکن است دور کمرت کمتر مشخص باشد. برای برخی افراد شکم کاملاً قابلدیدن است و برای بعضی هنوز چندان برجسته نیست. قد، شکل بدن، بارداری قبلی، وضعیت عضلات شکم و حتی نفخ میتوانند بر ظاهر آن اثر بگذارند.
بزرگی یا کوچکی ظاهری شکم، روش مناسبی برای تخمین وزن جنین یا تعیین جنسیت نیست. اگر نگران روند افزایش وزن خودت هستی، آن را با پزشک و با توجه به وزن پیش از بارداری بررسی کن. راهنمای افزایش وزن در بارداری ماملی در فهم این تفاوتهای فردی کمک میکند.
ممکن است هنگام برخاستن سریع، خندیدن، سرفه یا تغییر حالت، در یک سمت یا هر دو سمت پایین شکم درد کوتاه و تیزی احساس کنی. با بزرگشدن رحم، رباطهای نگهدارنده آن کشیده میشوند و این مسئله گاهی درد «رباط گرد» ایجاد میکند. درد خفیفی که پس از استراحت یا تغییر وضعیت فروکش میکند، اغلب کمتر نگرانکننده است.
با این حال، علت درد را نمیتوان فقط از روی جای آن تشخیص داد. اگر درد شدید یا مداوم است، با خونریزی، خروج مایع، تب، گرفتگیهای منظم یا سوزش ادرار همراه شده، نیازمند ارزیابی فوری است. برای دردهای گذرا، حرکت آرامتر و استراحت در وضعیت راحت ممکن است کمک کند؛ از مصرف خودسرانه مسکن پرهیز کن.
تغییر گردش خون، کمآبی یا بلندشدن ناگهانی میتواند باعث احساس سبکی سر شود. گاهی هم خواب ناکافی و نیازهای بیشتر بدن در بارداری خستگی را تشدید میکنند. آرام بلندشو، در هوای گرم استراحت کن و نوشیدن آب را در طول روز فراموش نکن. اگر احساس ضعف داری، در جای امن بنشین یا دراز بکش تا خطر زمینخوردن کمتر شود.
سرگیجه شدید یا مکرر، غش، تنگی نفس غیرعادی، درد قفسه سینه یا تپش قلب شدید را طبیعی فرض نکن. اگر خستگی قابلتوجهی داری، پزشک ممکن است براساس وضعیت و آزمایشهای قبلی کمخونی را هم بررسی کند؛ آهن اضافی را بدون تجویز شروع نکن.
تغییرات هورمونی میتوانند حرکت روده را آهستهتر کنند. غذاهای پرفیبر مثل میوه، سبزی، حبوبات و غلات سبوسدار، همراه با آب کافی و تحرک ملایم، ممکن است به کاهش یبوست کمک کنند. مقدار فیبر را تدریجی بیشتر کن تا نفخ شدیدتر نشود. اگر مکمل آهن باعث یبوست شده، درباره راهکارهای مناسب با پزشک مشورت کن و آن را خودسرانه قطع نکن.
برای سوزش معده، وعدههای کوچکتر و نخوابیدن بلافاصله پس از غذا میتواند مفید باشد. اگر درد شدید شکمی، استفراغ مداوم، ناتوانی در خوردن و آشامیدن یا خون در مدفوع داری، باید بررسی شوی. هیچ دارویی، حتی داروی بدون نسخه، را در بارداری صرفاً به اتکای توصیه اطرافیان مصرف نکن. برای جزئیات بیشتر، مقاله ماملی درباره مصرف دارو در بارداری را بخوان.
با کشیدهشدن پوست ممکن است خطهایی روی شکم، سینه یا رانها ظاهر شوند. این خطوط در رنگهای متفاوت پوست شکل متفاوتی دارند و معمولاً بعد از زایمان کمرنگتر میشوند، اما لزوماً کاملاً از بین نمیروند. استفاده از مرطوبکننده ساده ممکن است احساس کشیدگی یا خشکی را کمتر کند، ولی هیچ کرمی جلوگیری قطعی از ترک پوستی را تضمین نمیکند.
تیرگی بعضی نواحی پوست، تغییر چربی پوست یا حساسیت و خونریزی لثه نیز ممکن است دیده شود. مسواک و نخ دندان را کنار نگذار و اگر خونریزی لثه ادامهدار است یا درد دندان داری، به دندانپزشک اطلاع بده که باردار هستی. تغییر رنگ پوست معمولاً نیاز به درمان فوری ندارد، ولی ضایعه جدید، دردناک یا همراه با علائم دیگر باید بررسی شود.
ترشح بیشتر در بارداری شایع است. ترشح طبیعی معمولاً رقیق، شفاف یا سفید شیری است و بوی ناخوشایند ندارد. اما بوی نامعمول، رنگ زرد یا سبز، خارش، سوزش یا درد ادرار میتواند نشانه عفونت باشد. در این شرایط بهتر است برای تشخیص و درمان مناسب تماس بگیری.
خروج ناگهانی مایع آبکی یا خیسشدن مداوم لباس زیر را با ترشح معمولی یکسان ندان. هر خونریزی واژینال در بارداری باید با پزشک یا مرکز مراقبت مطرح شود؛ در خونریزی شدید یا همراه با درد شدید و حال عمومی بد، فوراً به اورژانس مراجعه کن.
ممکن است همزمان با هیجان دیدن رشد جنین، درباره آزمایشها، زایمان، کار یا تغییرات زندگی اضطراب داشته باشی. احساس نگرانی گذرا در این دوره غیرمعمول نیست، اما اگر غم، اضطراب یا بیخوابی آنقدر ادامه دارد که فعالیت روزانهات را مختل میکند، لازم نیست منتظر بمانی تا «خودش بگذرد».
صحبت با فرد مورداعتماد، استراحت کافی و کمکگرفتن برای کارهای روزانه میتواند مفید باشد؛ بااینحال اگر نگرانی پایدار است، درخواست حمایت از ماما، پزشک یا متخصص سلامت روان قدم مهمی است. اگر فکر آسیبزدن به خودت داری یا احساس میکنی در خطر فوری هستی، از خدمات اورژانسی محل زندگیات کمک بگیر.
هفته هفدهم معمولاً زمان جمعبندی نتایج غربالگریهای قبلی و برنامهریزی برای بررسیهای سهماهه دوم است. همه افراد به تمام آزمایشها نیاز ندارند و زمانبندی به کشور، سابقه پزشکی، نتایج قبلی و انتخاب آگاهانه خودت بستگی دارد. اگر یک آزمایش را انجام ندادهای، ابتدا با پزشک درباره مناسببودن یا نبودن آن برای شرایطت صحبت کن.
سونوگرافی بررسی ساختار جنین، که گاهی «آنومالی اسکن» یا «سونوگرافی حدود هفته بیستم» نامیده میشود، معمولاً در هفتههای ۱۸ تا ۲۲ طبق توصیه ACOG انجام میشود. در برنامه غربالگری NHS، زمان معمول حدود هفته ۱۸ تا ۲۱ است. این تفاوت به پروتکل مرکز درمانی مربوط میشود.
در این سونوگرافی، متخصص ساختارهایی مثل مغز، ستون فقرات، قلب، اندامها، شکم و کلیهها را بررسی میکند و ممکن است به موقعیت جفت و رشد جنین هم توجه شود. راهنمای رسمی NHS درباره سونوگرافی هفته بیستم یادآوری میکند که این بررسی نمیتواند همه مشکلات احتمالی را پیدا کند.
اگر هنوز وقت آنومالی را نگرفتهای، در همین هفته درباره زمان مناسب و نحوه نوبتگیری از مرکز مراقبت بپرس. در بعضی شرایط ممکن است سونوگرافی دقیقتر یا تکراری پیشنهاد شود؛ چنین درخواستی لزوماً به معنی وجود مشکل قطعی نیست.
بسته به اینکه در سهماهه اول چه آزمایشهایی انجام دادهای، پزشک ممکن است درباره آزمایش خون «چهارگانه» صحبت کند. بنا بر راهنمای ACOG درباره غربالگری ژنتیکی، بازه انجام این آزمایش معمولاً هفتههای ۱۵ تا ۲۲ است و میتواند احتمال برخی اختلالات کروموزومی و نقایص لوله عصبی را برآورد کند.
غربالگری، تشخیص قطعی نیست. نتیجه پرخطر به معنی ابتلای حتمی جنین و نتیجه کمخطر به معنی رد همه بیماریها نیست. انتخاب روش غربالگری باید با توجه به آزمایشهای قبلی انجام شود تا تستهای مختلف بدون ضرورت تکرار نشوند. اگر نتیجهای نگرانکننده دریافت کردی، برای تفسیر و بررسی گزینههای تشخیصی از پزشک یا مشاور ژنتیک کمک بگیر.
در بعضی سونوگرافیها ممکن است اندام تناسلی خارجی قابلمشاهده باشد، اما تشخیص به وضعیت قرارگیری جنین، کیفیت تصویر، هفته بارداری و تجربه فرد انجامدهنده سونوگرافی بستگی دارد. بنابراین اعلام جنسیت از روی یک تصویر محدود همیشه قطعی نیست.
بهتر است هدف اصلی سونوگرافی بررسی رشد و سلامت ساختارهای جنین باشد. اگر اطلاع از جنسیت برایت مهم است، میتوانی درباره امکان و دقت اعلام آن در مرکز درمانی پرسوجو کنی. شکل شکم، شدت تهوع یا ضربان قلب روشهای علمی تعیین جنسیت نیستند.
با توجه به برنامه ویزیت، ممکن است فشار خون، وضعیت وزن، برخی نتایج آزمایش خون یا ادرار و علائمت بررسی شوند. لازم نیست برای هر احساس کوتاهمدت آزمایش جدیدی انجام شود؛ اما دانستن اینکه کدام علامت باید زودتر پیگیری شود مفید است.
پیش از مراجعه، سؤالهایت را یادداشت کن: «غربالگری قبلی من کامل است؟»، «چه زمانی سونوگرافی آنومالی رزرو کنم؟»، «مکمل فعلیام مناسب است؟»، «برای درد کششی شکم چه زمانی تماس بگیرم؟» و «اگر نتیجه آزمایش نامشخص بود قدم بعدی چیست؟». این پرسشها کمک میکنند زمان ویزیت صرف تصمیمهای مهم شود.
در این هفته تمرکز اصلی روی مراقبتهای ساده و پایدار است، نه شروع رژیمهای عجیب یا مصرف مکملهای متعدد. خواب، غذا، حرکت و سلامت روان به هم مرتبطاند. برنامه مناسب باید با شرایط بدنی، سابقه پزشکی و توصیه تیم درمان هماهنگ باشد.
در وعدههای روزانه، ترکیبی از سبزی و میوه شستهشده، غلات سبوسدار، پروتئین کافی و لبنیات پاستوریزه یا جایگزینهای مناسب داشته باش. منابع آهن شامل گوشت کاملاً پخته، حبوبات و بعضی غلات غنیشدهاند؛ همراهکردن منابع گیاهی آهن با خوراکیهای حاوی ویتامین C ممکن است جذب آن را بهتر کند.
نیازی نیست بهخاطر رشد جنین «برای دو نفر» غذا بخوری. مقدار موردنیاز غذا و افزایش وزن با توجه به وضعیت پیش از بارداری متفاوت است. برای انتخاب غذاهای روزمره، مقاله تغذیه سالم در بارداری ماملی راهنمای تکمیلی خوبی است.
ممکن است مکمل آهن، ویتامین D یا فرآوردههای دیگر طبق برنامه مراقبت برایت تجویز شده باشند. نوع و مقدار مکمل مناسب به سابقه پزشکی، رژیم غذایی و نتایج آزمایشها بستگی دارد؛ بیشترخوردن ویتامینها همیشه بهتر نیست. مکملهای حاوی ویتامین A به شکل رتینول با دوز بالا میتوانند در بارداری نامناسب باشند.
اگر یبوست، تهوع یا ناراحتی گوارشی را پس از مصرف مکمل تجربه میکنی، بهجای قطع خودسرانه، درباره تغییر روش مصرف یا فرآورده با پزشک مشورت کن. راهنمای ویتامینها و مکملهای بارداری در ماملی نکات بیشتری درباره مصرف مسئولانه ارائه میدهد.
در طول روز بهصورت منظم آب بنوش؛ نیاز مایعات با آبوهوا، فعالیت و شرایط فردی تغییر میکند. از مصرف الکل پرهیز کن و غذاهای خام یا نیمپز پرخطر، لبنیات غیرپاستوریزه و ماهیهای پرجیوه را انتخاب نکن. سبزی و میوه را بهخوبی بشوی و به نگهداری سرد مواد آماده توجه کن.
براساس راهنمای NHS درباره غذاهای بارداری، بهتر است مجموع کافئین دریافتی روزانه از ۲۰۰ میلیگرم بیشتر نشود. فراموش نکن کافئین فقط در قهوه نیست؛ چای، نوشابه و بعضی محصولات دیگر هم سهم دارند. اگر بیماری یا محدودیت غذایی خاصی داری، برنامه را با پزشک هماهنگ کن.
اگر بارداری بدون عارضهای داری و پزشک محدودیتی تعیین نکرده، پیادهروی، شنا و فعالیتهای ملایم میتوانند به سلامت جسمی و روانی کمک کنند. توصیه عمومی برای بسیاری از بارداریهای کمخطر، هدفگرفتن حدود ۱۵۰ دقیقه فعالیت با شدت متوسط در هفته است؛ میتوانی از مدتهای کوتاه آغاز کنی و بهتدریج بیشتر شوی.
در هنگام فعالیت باید بتوانی صحبت کنی؛ اگر سرگیجه، خونریزی، درد قفسه سینه، تنگی نفس غیرعادی یا درد شدید داری، ورزش را متوقف کن و کمک پزشکی بگیر. تمرینهای کف لگن نیز میتوانند مفید باشند، اما اگر درد لگن داری یا درباره روش اجرا مطمئن نیستی، راهنمایی ماما یا فیزیوتراپیست آشنا با بارداری را بگیر. راهنمای ورزش در بارداری NHS برای آشنایی با شدت مناسب کمککننده است.
بزرگترشدن شکم ممکن است خوابیدن یا نشستن طولانی را ناراحتکننده کند. از بالش برای حمایت از کمر و بین زانوها استفاده کن و وضعیت راحتی را انتخاب کن که فشار یا سرگیجه ایجاد نکند. اگر هنگام درازکشیدن صاف روی پشت احساس سبکی سر داری، وضعیتت را تغییر بده. توصیههای مربوط به خوابیدن به پهلو در ماههای پایانی بارداری را نباید با یک ممنوعیت مطلق برای هر لحظه از هفته هفدهم اشتباه گرفت.
اگر پشت میز کار میکنی، وقفههای کوتاه برای حرکت و تغییر وضعیت داشته باش. از بلندکردن بار سنگین یا فعالیتهایی که تعادل را به خطر میاندازند، بر اساس توان و توصیه درمانی پرهیز کن. درد و خستگی مداوم را به امید اینکه «بخشی از بارداری است» نادیده نگیر.
این هفته زمان خوبی برای بررسی زمان مراجعه بعدی، سونوگرافی آنومالی و سؤالهای مربوط به مرخصی یا شرایط محیط کار است. قرار نیست تمام تصمیمهای مربوط به زایمان و نوزاد را همین حالا بگیری. اولویتها را به چند کار قابلانجام تقسیم کن و از اطرافیان برای کارهایی که خستهات میکنند کمک بخواه.
اگر نگرانیهایت تکرارشوندهاند یا از لذت کارهای روزمره کم شده، با تیم درمان مطرح کن. مراقبت از سلامت روان بخشی از مراقبت بارداری است، نه موضوعی فرعی یا نشانه ضعف.
هر هفته از بارداری، کوچولوت کمی تغییر میکند و پرسشهای تازهای برای تو پیش میآید. ماملی کنارته تا راهنمای هفتهبههفته را بخوانی، با تغییرات بدن خودت آشنا شوی و برای مراقبتهای پیش رو آمادهتر باشی؛ بدون اینکه اطلاعات عمومی را جایگزین توصیه اختصاصی پزشکت کنی.
💜 ورود به اپلیکیشن ماملی و شروع همراهی
بسیاری از علائم هفته هفدهم خفیف و قابلمدیریتاند؛ اما بعضی نشانهها نیازمند تماس سریع با پزشک، ماما یا مرکز درمانی هستند. اگر درباره شدت علامتی مطمئن نیستی، درخواست راهنمایی بهتر از منتظرماندن است.
درد خفیفی که سریع بهتر میشود با درد شدید یا مداوم یکسان نیست، اما هیچ فهرستی جای معاینه را نمیگیرد. برای مطالعه بیشتر به راهنمای رسمی NHS درباره درد شکم در بارداری و نشانههای نیازمند کمک در بارداری مراجعه کن.
یادآوری پزشکی: این مقاله برای آگاهی عمومی است؛ ارزیابی، تشخیص و درمان باید با توجه به شرایط شخصی تو توسط متخصص انجام شود. در شرایط اورژانسی با خدمات فوریتهای پزشکی محل زندگی تماس بگیر.
طبق راهنمای NHS، طول جنین از سر تا نشیمنگاه حدود ۱۲ سانتیمتر است؛ تقریباً بهاندازه یک انار. این عدد میانگین آموزشی است و با قد سر تا پاشنه تفاوت دارد. نتیجه سونوگرافی را پزشک با توجه به سن بارداری تفسیر میکند.
بله، بسیاری از مادرها هنوز حرکت مشخصی احساس نمیکنند. حرکتهای اولیه معمولاً بین هفتههای ۱۶ تا ۲۴ حس میشوند و در بارداری اول ممکن است پس از هفته بیستم باشند. اگر تا هفته ۲۴ هیچ حرکتی حس نکردی، به تیم درمان اطلاع بده؛ کاهش یا توقف حرکتهایی که پیشتر بهطور معمول حس میکردی نیز باید فوری مطرح شود.
گاهی درد خفیف و کوتاه ناشی از کشیدهشدن رباطهای رحم است، بهخصوص هنگام تغییر وضعیت. اما درد شدید، مداوم یا همراه با خونریزی، تب، خروج مایع و سوزش ادرار نیازمند ارزیابی پزشکی است. علت درد فقط با توضیح اینترنتی مشخص نمیشود.
سونوگرافی ساختاری معمولاً در هفتههای ۱۸ تا ۲۲ طبق توصیه ACOG و حدود هفته ۱۸ تا ۲۱ در برنامه NHS انجام میشود. هفته هفدهم زمان خوبی برای هماهنگی نوبت است؛ زمان دقیق را مرکز مراقبت بارداری تعیین میکند.
در بعضی برنامههای مراقبتی بله؛ براساس ACOG بازه رایج آن هفتههای ۱۵ تا ۲۲ است. اینکه برای تو لازم باشد به غربالگریهای قبلی و نظر پزشک بستگی دارد. نتیجه این آزمایش میزان خطر را تخمین میزند و تشخیص قطعی نیست.
گاهی ممکن است، اما دقت آن به وضعیت جنین، کیفیت تصویر و تجربه متخصص بستگی دارد. هیچ علامتی مانند شکل شکم یا شدت تهوع جنسیت را بهطور علمی مشخص نمیکند. هدف اصلی سونوگرافی بررسی رشد و ساختارهای بدن جنین است.
ترک پوستی با تغییرات پوست، هورمونها و کشیدهشدن بافت ارتباط دارد. مرطوبکننده ساده ممکن است خشکی یا خارش را کمتر کند، اما محصولی با اثر قطعی برای پیشگیری از همه ترکها وجود ندارد. اگر تغییر پوستی شدید یا آزاردهنده است، از پزشک مشورت بگیر.
خونریزی، خروج مایع آبکی، درد شدید یا مداوم شکم، تب، غش، تنگی نفس شدید، درد قفسه سینه، سردرد شدید یا تغییر دید از نشانههای مهماند. در وضعیت شدید یا همراه با حال عمومی بد از اورژانس کمک بگیر. اگر قبلاً حرکات جنین را بهطور معمول حس میکردی و کاهش واضحی رخ داده، همان موقع تماس بگیر.
هفته هفدهم میتواند پر از تجربههای تازه یا کاملاً شبیه هفته قبل باشد. مهم این است که از تغییرات بدن خودت باخبر بمانی، غربالگریهای مناسب را بهموقع هماهنگ کنی و در صورت بروز نشانههای هشدار درخواست کمک بدهی. ماملی در مسیر آگاهی همراه توست؛ تصمیمهای پزشکی را با تیم درمانت بگیر.
این مقاله با استفاده از راهنماهای عمومی و پزشکی زیر تهیه شده است. منابع مربوط به رشد جنین، حرکات، غربالگری و علائم هشدار هستند؛ زمانبندی مراقبتها باید با نظر پزشک و شرایط فردی هماهنگ شود.
مطالب دیگری که ممکن است برای شما مفید باشند.
هفته بیستم بارداری برای خیلی از مادرها حس رسیدن به یک نقطه مهم را دارد: در یک بارداری…
مطالعه مقاله ←
هفته نوزدهم بارداری ممکن است برای تو با یک حس تازه همراه باشد: قلقل خیلی ظریف در شکم…
مطالعه مقاله ←
هفته هجدهم بارداری برای بعضی مادرها با تجربهای شیرین همراه است: حسی شبیه پرزدن پروانه یا قلقل آرام…
مطالعه مقاله ←