هفته پانزدهم بارداری؛ رشد جنین، علائم مادر و مراقبتهای مهم
هفته پانزدهم بارداری برای خیلی از مادرها زمانی است که کمکم تغییر شکل شکم را جدیتر احساس میکنند…
مطالعه مقاله ←
درد زایمان برای همه مادران یکسان نیست. شدت انقباضها، مرحله زایمان، وضعیت مادر و جنین و احساس امنیت و حمایت، تجربه هر فرد را متفاوت میکنند. بعضی مادران ترجیح میدهند بیشتر از روشهای غیردارویی کمک بگیرند و بعضی به تسکین دارویی نیاز دارند؛ هر دو انتخاب میتوانند بخشی از مراقبت محترمانه و ایمن باشند.
در این راهنمای ماملی، روشهای کاهش درد زایمان را به زبان ساده مرور میکنیم: از حرکت و تنفس گرفته تا دوش آب گرم، دستگاه TENS، گاز استنشاقی، داروهای تزریقی و اپیدورال. بهترین روش، یک نسخه ثابت برای همه نیست؛ شرایط پزشکی، امکانات محل زایمان و خواسته خودت باید در تصمیمگیری نقش داشته باشند.
روشهای مختلف، کارکرد یکسانی ندارند. تغییر وضعیت بدن یا تنفس آرام بیشتر به تحمل و مدیریت درد کمک میکنند؛ درحالیکه بیحسی اپیدورال معمولاً تسکین قویتری ایجاد میکند. بااینحال، حتی اپیدورال هم ممکن است در تمام مدت زایمان یا در همه قسمتهای بدن به یک اندازه اثر نکند.
درد زایمان نشانه ضعف مادر نیست و درخواست کمک دارویی به معنی «کمارزششدن» تجربه زایمان نیست. طبق راهنمای ACOG، مادر میتواند پیش از زایمان درباره گزینهها مشورت کند و حین زایمان نیز نظرش را تغییر دهد. برنامه زایمان راهنماست، نه قراردادی که نتوان آن را تغییر داد.
در فایل مرجع ماملی، حرکت، تنفس و آرامسازی، ماساژ و آب گرم بهعنوان گزینههای مهم معرفی شدهاند. این روشها معمولاً برای کنترل بهتر تجربه درد استفاده میشوند و لزوماً درد را کامل قطع نمیکنند. ممکن است بخشی از آنها را همزمان با روش دارویی به کار ببری؛ البته هر اقدام باید با شرایط بالینی و نظر تیم درمان هماهنگ باشد.
راهرفتن، نشستن، زانوزدن یا تغییر وضعیت میتواند باعث شود بعضی انقباضها را راحتتر تحمل کنی. برخی زنان وضعیت عمودی را ترجیح میدهند و برخی درازکشیدن به پهلو را راحتتر میدانند. وضعیت مطلوب میتواند با پیشرفت زایمان عوض شود.
اگر مانیتورینگ، سرم، دارو یا محدودیت حرکتی داری، از ماما بپرس کدام حرکتها ایمناند. بعد از بعضی انواع بیحسی، به دلیل ضعف یا سنگینی پاها نباید بدون کمک بلند شوی. تحرک ایمن مهمتر از اجرای یک وضعیت خاص است.
تنفس آرام و آگاهانه میتواند کمک کند هنگام انقباضها شانهها و عضلات صورتت کمتر منقبض شوند. لزوماً نیازی به الگوی سخت و شمارشهای پیچیده نیست. میتوانی هنگام شروع انقباض، به بازدم آرام و شلکردن بخشهایی از بدن که ناخودآگاه سفت شدهاند توجه کنی.
اگر هنگام تمرین دچار سرگیجه، احساس کمبود هوا یا اضطراب بیشتر میشوی، الگو را عوض کن و از مامای همراه راهنمایی بگیر. تنفس نباید باعث شود نشانههای غیرعادی بدن را نادیده بگیری. این تمرینها بیشتر برای حمایت از آرامش و تحمل بهتر درد هستند و جای درمان مشکلات پزشکی را نمیگیرند.
ماساژ کمر یا فشار ملایم در نقاطی که خودت راحتی ممکن است به کاهش ناراحتی کمک کند. گاهی لمسشدن مطلوب است و گاهی در میانه انقباض نمیخواهی کسی به تو دست بزند. خواستهات را صریح بیان کن و از همراه یا ماما بخواه آن را رعایت کنند.
حضور فرد حمایتگر میتواند احساس امنیت بیشتری ایجاد کند. حمایت فقط ماساژ نیست؛ یادآوری تنفس آرام، کمک به تغییر وضعیت با اجازه تیم درمان، رساندن وسایل شخصی یا گفتوگوی دلگرمکننده نیز میتواند مفید باشد.
دوش یا حمام آب گرم برای بعضی افراد باعث آرامشدن عضلات و قابلتحملترشدن انقباضها میشود. بعضی مراکز حوضچه مخصوص زایمان دارند؛ اما امکانات و شرایط استفاده از آن در مراکز مختلف متفاوت است.
اگر کیسه آب پاره شده، خونریزی داری یا مراقبت ویژهای نیاز است، پیش از استفاده از آب درباره ایمنی آن با تیم درمان صحبت کن. خیلی داغبودن آب مناسب نیست و دمای آن باید مطابق راهنمای مرکز زایمان کنترل شود.
TENS دستگاهی است که با الکترودهای نصبشده روی پوست، تحریک الکتریکی خفیفی ایجاد میکند. بعضی مادران از آن برای درد کمر در مراحل آغازین زایمان استفاده میکنند. راهنمای NHS توضیح میدهد که شواهد کافی برای اثرگذاری TENS در مرحله فعال زایمان وجود ندارد و احتمالاً در شروع زایمان و هنگام کمردرد مفیدتر است.
اگر تمایل به استفاده داری، پیش از زایمان روش کار را از ماما یا فرد آموزشدیده یاد بگیر. از دستگاه در محیط آب یا خارج از دستورالعمل ایمن استفاده نکن. همچنین وجود بعضی وسایل پزشکی یا شرایط خاص ممکن است بر مناسببودن آن اثر بگذارد؛ پیش از استفاده سؤال کن.
دانستنی ماملی 💜 لازم نیست تمام روشهای غیردارویی را امتحان کنی. اگر روشی به تو کمک نمیکند یا ناراحتت میکند، میتوانی سراغ گزینه دیگری بروی.
روشهای دارویی متناسب با نوع دارو و مسیر تجویز، از کمکردن احساس درد تا ایجاد بیحسی قابلتوجه اثر متفاوتی دارند. ممکن است استفاده از بعضی داروها به مرحله زایمان یا وضعیت مادر و نوزاد وابسته باشد. دسترسی به روشها در همه بیمارستانها یکسان نیست و بهتر است پیشاپیش سؤال کنی.
در بعضی مراکز از ترکیبی از نیتروساکسید و اکسیژن استفاده میشود که مادر آن را از طریق ماسک یا قطعه دهانی تنفس میکند. این روش معمولاً درد را کاملاً از بین نمیبرد، اما ممکن است احساس اضطراب یا دشواری تحمل انقباض را کمتر کند.
سرگیجه، تهوع یا خوابآلودگی از عوارض احتمالی آن هستند. این روش در همه مراکز موجود نیست. نوع دستگاه، شیوه استفاده و شرایط مناسب را باید تیم درمان توضیح دهد؛ نیازی نیست نحوه استفاده را بهصورت خودسرانه و بدون آموزش امتحان کنی.
بعضی داروهای مسکن، از جمله برخی داروهای خانواده اوپیوئیدها، بهصورت تزریق یا از راه سرم داده میشوند. این داروها میتوانند احساس درد را کمتر کنند یا به آرامشدن مادر کمک کنند، ولی معمولاً مانند اپیدورال مسیر انتقال درد را بهطور گسترده مسدود نمیکنند.
تهوع، سرگیجه و خوابآلودگی ممکن است رخ دهد. بعضی از این داروها اگر نزدیک تولد استفاده شوند، ممکن است برای مدت کوتاهی بر تنفس یا هوشیاری نوزاد اثر بگذارند؛ به همین دلیل زمان و مقدار تجویز اهمیت دارد. پزشک یا ماما باید درباره مزایا، محدودیتها و پایش لازم توضیح دهد.
اپیدورال نوعی بیحسی ناحیهای است که متخصص بیهوشی آن را انجام میدهد. معمولاً لوله نازکی در فضای اپیدورال نزدیک اعصاب ناحیه کمر قرار میگیرد و دارو از این مسیر تزریق میشود. هدف، کاهش قابلتوجه پیامهای درد از بخش پایینی بدن است، درحالیکه مادر معمولاً بیدار و هوشیار میماند.
اپیدورال یکی از مؤثرترین گزینههای کاهش درد زایمان به شمار میرود. اما ممکن است نیاز به تنظیم دوز یا وضعیت لوله داشته باشد و همیشه بیدردی کامل ایجاد نمیکند. بعضی مادران همچنان فشار یا بخشی از انقباضها را احساس میکنند؛ این موضوع را با تیم بیهوشی مطرح کن.
میزان حرکت پاها به نوع دارو و شیوه بیحسی بستگی دارد. گاهی پاها سنگین یا ضعیف میشوند. نوعی از اپیدورال که امکان تحرک بیشتری میدهد در برخی مراکز وجود دارد، اما نیازمند شرایط و تجهیزات خاص است و در همه بیمارستانها فراهم نیست.
پس از دریافت اپیدورال بدون اجازه و کمک تیم درمان از تخت بلند نشو. ممکن است پایش مداوم ضربان قلب جنین، فشار خون مادر یا اقدامات مراقبتی دیگر لازم باشد.
افت فشار خون، سنگینی پاها، مشکل موقت در ادرارکردن و سردرد از عوارض شناختهشدهاند. سردرد بعد از بیحسی ممکن است نیازمند درمان اختصاصی باشد. عوارض شدید عصبی یا مشکلات جدی دیگر نادرند، اما لازم است پیش از انجام روش درباره خطرهای فردی و شرایط منع احتمالی صحبت کنی.
اگر اختلال انعقادی، داروهای ضدانعقاد، عفونت مشخص، بیماری عصبی یا سابقه جراحی ستون فقرات داری، متخصص بیهوشی باید درباره مناسببودن روش با توجه به شرایطت تصمیم بگیرد. هیچکدام از این موارد را خودسرانه نادیده نگیر یا به معنی ممنوعیت قطعی برای همه افراد تفسیر نکن.
«اپیدورال» با بیحسی نخاعی یکسان نیست. در بیحسی نخاعی، دارو بهصورت تزریق منفرد در فضای مایع اطراف نخاع داده میشود و معمولاً سریعتر اثر میکند، ولی مدت اثر آن محدودتر است. در بعضی مراکز از روش ترکیبی نخاعی–اپیدورال استفاده میشود که مزایای شروع سریع و امکان ادامه دارو از طریق لوله را کنار هم میآورد.
این روشها در همه شرایط زایمان یک نقش یکسان ندارند. تصمیمگیری بر اساس مرحله زایمان، سابقه پزشکی و امکانات بیهوشی انجام میشود. هدف این بخش فقط آشنایی با اصطلاحاتی است که ممکن است در گفتوگو با متخصص بشنوی.
در یکی از ویزیتهای بارداری درباره روشهای موجود در بیمارستان انتخابی سؤال کن. اگر بیحسی اپیدورال برایت مهم است، درباره حضور متخصص بیهوشی، شرایط انجام و گزینه جایگزین سؤال بپرس. اگر ترجیح میدهی ابتدا از روشهای غیردارویی کمک بگیری، آن را هم با تیم درمان مطرح کن.
میتوانی سؤالهای زیر را یادداشت کنی:
یادآوری ماملی 💜 تو میتوانی درباره درد و میزان راحتیات حرف بزنی و خواستهات را تغییر بدهی. هدف از داشتن برنامه زایمان، گفتوگوی بهتر با تیم درمان است؛ نه تحمل اجباری دردی که برایت دشوار شده است.
گاهی برنامه اولیه بهدلیل تغییر وضعیت مادر یا جنین باید بازبینی شود. ممکن است مراقبت بیشتری لازم شود یا روش انتخابی تسکین درد دیگر مناسب نباشد. درخواست توضیح درباره علت تغییر برنامه، مزایا و گزینههای جایگزین حق توست؛ البته در شرایط اورژانسی، تیم درمان باید سریع برای ایمنی مادر و نوزاد اقدام کند.
وجود یک همراه آگاه که از ترجیحهای تو خبر دارد میتواند در چنین شرایطی کمککننده باشد. بهتر است همراهت هم پیش از زایمان بداند چه روشهایی در مرکز انتخابی موجودند و در صورت نیاز چطور از تیم درمان سؤال کند.
برای کاهش درد زایمان از راهکارهای غیردارویی مانند حرکت، تنفس، ماساژ و آب گرم تا روشهای دارویی مثل نیتروساکسید، داروهای تزریقی و اپیدورال گزینههای مختلفی وجود دارد. بعضی روشها بیشتر به تحمل درد کمک میکنند و بعضی تسکین قویتری میدهند. هیچ انتخابی برای همه افراد بهترین نیست. پیش از زایمان درباره گزینههای واقعی بیمارستان و محدودیتهای احتمالی آنها با پزشک، ماما یا متخصص بیهوشی گفتوگو کن.
در بسیاری از مراکز امکان اپیدورال در زایمان واژینال وجود دارد، اما دسترسی به متخصص بیهوشی و وضعیت پزشکی مادر اهمیت دارد. پیش از زایمان درباره موجودبودن و شرایط انجام آن از بیمارستان سؤال کن.
اپیدورال معمولاً کاهش درد قابلتوجهی ایجاد میکند، اما همیشه بیدردی کامل یا یکنواخت ندارد. اگر درد همچنان زیاد است، تیم بیهوشی میتواند وضعیت و مقدار دارو را ارزیابی کند.
به نوع دارو و شرایط مرکز بستگی دارد. ممکن است پاها سنگین یا ضعیف شوند؛ پس بدون اجازه و همراهی تیم درمان از تخت بلند نشو. بعضی مراکز امکانات تحرک محدود دارند.
تنفس و آرامسازی ممکن است به کنترل اضطراب و تحمل درد کمک کنند، اما همیشه درد را کامل از بین نمیبرند. میتوانی در صورت نیاز همزمان از روشهای دارویی و غیردارویی بهره بگیری.
براساس راهنمای NHS، TENS ممکن است در مراحل ابتدایی زایمان و بهویژه هنگام کمردرد مفیدتر باشد. درباره اثرگذاری آن در مرحله فعال زایمان شواهد کافی وجود ندارد.
خیر. ترکیب نیتروساکسید و اکسیژن معمولاً درد را کامل حذف نمیکند ولی ممکن است تحمل آن را آسانتر کند. تهوع و سرگیجه از عوارض احتمالی هستند و این روش در همه مراکز موجود نیست.
طبق راهنمای ACOG میتوانی حین زایمان درباره تسکین درد دوباره تصمیم بگیری. درباره امکان تغییر روش، شرایط پزشکی و دسترسی خدمات با پزشک یا ماما صحبت کن.
ACOG — Medications for Pain Relief During Labor and Delivery
مطالب دیگری که ممکن است برای شما مفید باشند.
هفته پانزدهم بارداری برای خیلی از مادرها زمانی است که کمکم تغییر شکل شکم را جدیتر احساس میکنند…
مطالعه مقاله ←
هفته چهاردهم بارداری برای خیلی از مادرها با حالوهوای تازهای همراه است. ممکن است تهوع صبحگاهی کمتر شده…
مطالعه مقاله ←
در هفته سیزدهم بارداری، کوچولوت تقریباً بهاندازه یک هلو شده است. دستوپاهایش حرکت میکنند و بعضی حرکتهای کوچک…
مطالعه مقاله ←